Patrick: Waarom? Waarom hebben ze bij Rising Records dit Sworn Amongst getekend? Want als Sworn Amongst iets NIET brengt is het wel aantrekkelijke thrash…
… het Engels Sworn Amongst laat thrash met een hier en daar een uitstapje naar de groove georiënteerde Amerikaanse thrash variant horen. En daar is niets mis mee, mits het goed uitgevoerd wordt. En dat is precies waar het hier toch wel aan ontbreekt. De composities steken rommelig in elkaar en lijken af en toe zelf samenraapsels van achter elkaar geplakte fragmenten; in het openingsnummer ‘Severance’ wordt dit al direct pijnlijk duidelijk door de onlogische tempowisselingen. Verder struikelt de band over het gebrek aan originaliteit. Er is helemaal niets mis mee als een moderne band een old school thrash geluid probeert nieuw leven in te blazen. Zodra een band daar echter geen eigen draai aan kan geven, is voor het meest interessante er wel vanaf. Neem daarbij dan ook nog eens een productie waar niet over naar huis te schrijven valt en een eentonige zanger en het mag duidelijk zijn dat mijn aandacht hard achteruit holt naarmate dit album verstrijkt. Nee, nummers als ‘Scratch The Surface’ en ‘Crimson’ weten gewoon totaal niet te boeien. Dit ’Reverence’ zal hier dan ook gauw in de vergetelheid geraken…